![]() |

Me imagino que esta fórmula del post permite desahogos e intimidades que los géneros periodísticos tradicionales no preveían y que pretendo ahora aprovechar. Ayer, día San Ignacio, con un sol esplendoroso y las playas de bote en bote, estuve visitando a Koldo Azurza, un amigo común para muchos de los que seguís este blog, lo que me anima a contaros estas cosas, con la esperanza de que no venga luego el vascoespañol plasta ése que inunda últimamente nuestros blog, explicándonos lo que somos y lo que no somos.
Los Azurza Aristegieta son de El Antiguo de toda la vida y ahí recaló Koldo después de la larga década de exilio caraqueño, muy cerca de donde estuvo la Guardia Civil, muy cerca de donde nació Txillardegi. No estoy seguro de que me reconociera ayer, pero estoy seguro de que estuvo contento de verme y de conversar conmigo con pocas palabras y muchos guiños, y yo estuve encantado hablándole de la calle París de Las Mercedes, del Centro Vasco de El Paraíso, de sus antiguas simpatías adecas, de su trabajo como psiquiatra. Me atreví a decirle que la Real había bajado a segunda, que en el fondo nunca fue muy forofo, le dije que pronto venía la Salve -siempre fue muy religioso- y las regatas...
Hace poco me preguntabas, Mikel, si el senador del PNV elegido como sustituto del dimitido por los sucesos de Irun era hermano de Koldo y te dije que sí y que era también hermano de J-J, fallecido hace unos meses, y de Miren Ione, la que fue directora de Zeruko Argia. La gente del exterior hemos ido tejiendo encuentros y desencuentros a lo largo de los años que nos hacen conformar una familia especial por encima y al margen de afinidades políticas. Ya sabes, Mikel, que yo he compartido más cosas con Koldo que con Jota-Jota, lo que no fue inconveniente para que pasáramos varias navidades juntos, en armonía, con nuestras respectivas familias, con buena comida, muchas canciones y poco política, por lo de la armonía.
Ver a Luis Mari con el camino casi cumplido me hizo recordar muchas vivencias, muchas historias y alguna bronca. Recordé el día en que Jota-Jota regresó de su primer viaje de vuelta a Euskadi y cómo despotricaba de todo, cómo le pareció todo pequeño y feo todo, cómo ridiculizaba que todo el mundo dijera por todo y para todo “vale”, sin darse cuenta de que en otros lugares decían okey, por ejemplo. Se metió con Txillar -en El Antiguo sólo había sitio para un personaje- y con valores que yo estimaba, y salté y se organizó la de dios es cristo. Todos los ex abruptos contenidos de navidades familiares salieron a relucir juntos: recuerdo -Jon Gomez se acordará mejor, que estábamos en su casa y él más sereno que nosotros- que Koldo no salió en defensa de su hermano, ni bastante menos. Seguramente pensó que ya era hora de que se le pararan a su hermano los pies y las razones.
No tenía intención yo de provocar otro encuentro con J-J, pero vino mi mujer a decirme que le habían detectado cáncer de garganta, que la iban a operar, que deberíamos visitarle, que debía visitarle yo. Vas tú si quieres, le respondí, y vaya que sí fue. Estaba bastante sólo, me dijo luego, entendiendo por tal que los suyos -los políticamente suyos- no le habían visitado. Y mi mujer insistió en que tenía que ir a verle.
Debí pensar que tal vez no salía de aquélla, y me ablandé y fui. Mientras entraba por la puerta oí que José Joaquín me decía: “me he quedado sin voz, pero os voy a joder con la máquina”. Con la máquina de escribir. Entonces no firmaba Pertinax, pero ya lo era, y así, hasta el final, treinta años después, con genio y figura. Luego, hace unos años, celebramos en armonía y buen rollo un par de matrimonios de hijos de Marijose y Koldo, y tuve la satisfacción además de promoverle como uno de los dos laureados con el Premio Radio Euzkadi, número cero, en compañía de Jokin Inza. Sobre esto, y sobre otras historias de y con Koldo, ya volveré otro día, si os parece bien.
1. No conozco a Koldo pero sí a su hijo Aitzol. Entre lo que él me cuenta de su aita, de su ama, de sus hermanos y hermanas y lo que acabo de leer, siento afecto por la familia Azurtza, vasca hasta la médula a pesar de exilios y contratiempos. Un fuerte abrazo para su mujer, para las mujeres, que son siempre las más fuertes y a las que les toca cargar con todo hasta el final.
Publicado por: Luis Foncillas - 02.08.07 16:01:17
2. Sí, Josè Félix sigue escribiendo cada tanto ·Pequelas historias con grandes amigos". "Pequeñas histoirias" algunas de una època en que escribiamos pàginas y pàginas en maquinàs- hoy piezas museo. llenas de proyectos, ilusiones, dogmas, broncas, polèmicas etc. pero con una meta final: EUSKADI ASKATUTA. "Grandes amigos", Algunos ya no estàn fisicamente, otros si lo estàn pero dicen "haber superado el nacionalismo vasco" y otros siguen fieles a la meta final, tratando de aportar un grano de arena en la construcciòn de una Euskadi Libre, donde en paz, justicia y libertad, nuestros nietos puedan vivir y construir una sociedad màs solidaria. Esto aunque filósofos sofistas, tecnòcratas gestionadores y folicularios postmodernistas nos tilden de "obsesivos" y "monotemàticos". El ùltimo calificativo lo asumo totalmente y a toda honra.
Publicado por: Mikel Ezkerro - 04.08.07 01:15:18
3. Eskerrik asko aitari buruz halako gauza atseginak idazteagatik. Iragan urtarrilan New York-en elkar ikusi genuenean aipatu zenidan zure memoriak idazten has zintezkela. Ideia zoragarria iruditu zitzaidan eta horretan lehen-bait-lehen has zaitezen animatu nahiko zintuzket. Txillardegik hirurogeita hamar urte bete zituenean bere oroitzapenak idatzi zituen, esanez hurrengo belaunaldiek bere belaunaldiaren berri izan behar luketela. Hala da. Zoritxarrez, aurreko belaunaldia badoakigu dagoeneko eta oso gutxik idatzi du bere testigantza. Gure osaba J-J-ak kontatzeko asko bazuen baina nik dakidala, ez zuen memoriarik idatzi. Galera tamalgarria! Horregatik, Jose Felix, zure bizi-oroitzapenak idatz ditzazun animatzen zaitut, zuk ere kontatzeko gauza interesgarri asko bait duzu! Goraintziak senideei.
Publicado por: Aitzol Azurtza - 14.08.07 06:37:33
4. Ze lastima JJ ezer idatzi gabe joan izana!! Bere hileta egunean komentatu nion Iñaki Anasagastiri, ez dagoela eskubiderik hainbeste eman duen jendeari hain ohore gutxirekin agur esan beharra. Eta hitza eman nuen zerbait egingo genuela JJren oroitzapenaren alde. Zuen elkarrizketa honek nik agindutakoa gogora arazi dit.
Publicado por: iñaki - 10.09.07 19:28:22
5. Jose Felix agurgarria, eskerrak ematen dizkizut Luis Mariren gorabeherak kontatzeagatik. Gauza asko gogora ekarri arazi dizkit zuk idatzitakoak.
Publicado por: Maxe - 25.09.07 21:02:37
6. Etxean behin eta berriz entzundako bizi oroitzapenak ekarri dizkidazu gogora, JoseFelix. Behin eta berriz entzunak nahiz eta inoiz ez ditudan bizi ahal izan. San Inazio egunean etxean gurasoekin izandako elkarrizketa gogoz jarraitu nuen. Honek zera dakarkit burura: etxean hain ezagunak izanik, askorentzat ezezagunak diren gertakizunak dituzu (erbestean bizitakoak batipat) eta nik ere zure zure bizi-oroitzapenak idatz ditzazun eskatuko nizuke. Eskerrik asko aitari eta osabari buruz idatzitakoagatik.
Publicado por: MariJoxe Azurtza - 29.09.07 22:52:05
7. Mila esker nire aldetik ere, JoxeFelix aitarekin gogoratu zarelako. Pozgarria eta hunkigarria da idatzi duzuna irakurtzea.
Publicado por: Leire Azurtza - 30.09.07 13:39:33
8. Disculpen,no voy a escribir ningun comentario. Buscando un plano de Los Castores con google me encontré con esta pagina y un viejo amigo de la familia. Justo ayer estabamos mirando fotos de nuestros hijos en Nazareno y Santa Monica.
Jose Felix, te mando muchos saludos y un fuerte abrazo
Christa Bezikofer de Mangado
Publicado por: Christa de Mangado - 13.10.07 23:36:44
9. ¿Y cómo hago yo, Christa, para saber de vosotros? ¡Cuántas veces habeis estado presentes en nuestras conversaciones! ¡Cuántas veces nos hemos acordado de las historias de Ausejo, de la casa de allá arriba, de la de Santa Mónica, de vuestros hijos...! Han pasado más de treinta años. Os recordamos con mucho cariño. Mi correo electrónico es público: azurmendi@eitb.com
Publicado por: jfa - 15.10.07 10:05:43
10. Recibí tu correo, Christa, pero mis respuestas (dos) me son devueltas... ¿Teléfono?
Publicado por: jfa - 16.10.07 10:07:50
11. Saludos José Feliz. Tus pequeñas historias me proporcionan muchos recuerdos comunes.Quiero comentarte que conocímos a J.J y a Begoñe en los campos petroleros del Zulia. Fueron muy queridos y sabrás que estuvimos con él cuando lo operaron de la garganta en el Centro Médico. Traté mucho a Begoñe. Y por tu comentario acabo de enterarme del fallecimieto de J.J.
Que años aquellos!.
Publicado por: Garbiñe A. de Libano - 31.10.07 22:17:14
12. hola me llamo luis azurza soy de peru, y quisiera saber mas sobre mi familia y mis antepasados y sobre la comunidad vasca, me gustaria mucho hablar con koldo y su familia , les dejo mi correo:
luis_lg_104@hotmail.com , bueno saludos a todoa y adios espero su respuesta!!!!
Publicado por: luis azurza - 26.02.08 17:46:51
13. buenas tardes desde peru, les digo que voy armando el arbol genealogico de la familia y el abuelo de mi padre es yrigoyen azurza, nadie sabe mas .
disculpen si no es el tema , pero en peru existen algunas familias ,pocas , con ese apellido
Publicado por: patricia yrigoyen - 03.08.08 23:22:15
América Caribe (7)
América Norte (5)
Cono Sur (4)
Europa (5)
Mundo Abierto (11)
A Patxi López lo tocó la gracia divina: a rendirse toca - R.B. - 2008-09-05 15:58:14
Bodas de oro de la erección de Fray Justo como abad de Los Caídos por Dios y por España - GabrielBZ - 2008-09-03 12:51:41
Hauscarriague, un apellido de moda - juan jose hauscarriaga - 2008-09-02 19:45:36
A veinte duros la aceituna, a cien pesetas, a sesenta céntimos de euro, en el Ercilla de Bilbao - jfa - 2008-08-31 18:05:02
Veinte años de acampada ante la Casa Blanca (32)
Ahora que soy grande… (28)
¿Es Cristina Garmendia la primera ministra euskaldun? (25)
Recuerdo ahora lo que Aldekoa dijo en Igeretxe sobre Araba (17)
En Gernika (sólo) hay un cura para todas y todos (17)
Pequeñas historias con grandes amigos (13)
Esta pista conduce a Fraga como financiador de los Sucesos de Montejurra (12)
Pelea de familia a la vasca en la DC chilena (12)
Hauscarriague, un apellido de moda (11)
Agosto 2008 (6)
Julio 2008 (8)
Junio 2008 (11)
Mayo 2008 (5)
Abril 2008 (6)
Marzo 2008 (5)
Febrero 2008 (3)
Enero 2008 (8)
Diciembre 2007 (6)
Noviembre 2007 (4)
Octubre 2007 (9)
Vascos en el Mundo
Un vasco en Nueva York
Buenos Aires: Tierra Vasca
La Plata, capital para vascos
Desde mi trópico
Vasco de Pampa y sal
Canal Vasco - ETB Sat
Mediablog - Vascos en el Mundo
Euskosare
Roge Blasco y sus viajeros
Fotos de Euskal Herria
Periodismo ciudadano
ETB Sat
Concurso Canal Vasco - ETB Sat
Programación Canal Vasco
Programación ETB Sat
EiTB
Noticias
Acción Exterior
Euskalkultura
Euskosare
Euskal diaspora
Euskal identity
|

Imprimir